High Performance begint met weten waar je werkelijk naartoe wilt

Er zijn momenten waarop je heel goed kunt voelen dat je iets anders wilt met je leven, terwijl je tegelijkertijd geen idee hebt wat dat andere precies moet zijn. Niet weten wat je wilt kan behoorlijk verwarrend zijn, zeker wanneer er aan de buitenkant eigenlijk weinig aan de hand lijkt en je ergens blijft voelen dat er meer mogelijk is.

Ik ken die vraag goed, omdat ik zelf lange tijd dacht dat het antwoord vooral zat in het vinden van het juiste werk.

Toen ik in januari 2012 definitief stopte bij de politie, wist ik dat ik verder wilde als coach en trainer. Dat werk deed ik al jaren, ik had me verdiept in NLP en High Performance en dacht dat mijn richting daarmee behoorlijk duidelijk was. Pas toen ik volledig voor mezelf werkte, ontdekte ik dat weten wat je wilt dóén nog iets anders is dan weten hoe je wilt leven en wie je daarin wilt zijn.

Want wat voor coach wilde ik eigenlijk zijn? Waar wilde ik me werkelijk op richten en hoe wilde ik dat mijn leven eruit zou zien? Bijna twee jaar bleef ik daarmee bezig, totdat ik steeds beter begon te begrijpen dat ik mijn richting probeerde te vinden door mijn werk te definiëren, terwijl de vraag die eronder lag veel groter was.

Hoe wil ik leven, hoe wil ik werken en wat wil ik creëren? Wat wil ik voor andere mensen betekenen en hoeveel vrijheid wil ik ervaren in de manier waarop ik mijn leven en werk vormgeef?

Uiteindelijk kwam daar voor mij één vraag onder te liggen:

Wie wil ik zijn?

Vanaf dat moment begon er iets te verschuiven, omdat ik mijn toekomst steeds minder probeerde te vinden in een functietitel en steeds meer probeerde te zien hoe ik mijn leven werkelijk voor me zag.

Het is rond vijf uur in de ochtend

Mijn ogen gaan open en ineens zie ik het voor me. Het is alsof alles waar ik al zo lang mee bezig ben op hetzelfde moment bij elkaar komt en ik hoef nergens naar te zoeken, omdat het hele plaatje er gewoon is.

Terug naar IK.
Leef. Geef. Geniet.

Ik zie wat die woorden betekenen, zie de evenementen die ik wil organiseren en zie mezelf mensen helpen vanuit persoonlijke ontwikkeling. Tegelijkertijd zie ik hoe ik wil leven en werken, dat ik vanuit huis wil kunnen werken, online wil kunnen werken en de vrijheid wil hebben om mijn werk steeds meer vorm te geven op een manier die bij mij past.

Terwijl ik het zie, voel ik het ook. Dat gevoel is voor mij minstens zo belangrijk als het beeld zelf, omdat ik op dat moment geen behoefte heb om te analyseren of dit verstandig is of hoe ik het allemaal voor elkaar moet krijgen. Ik voel dat ik moet opstaan en vastleggen wat er op dat moment bij me binnenkomt.

Ik stap uit bed, loop naar mijn kantoor, pak mijn journal en begin te schrijven. Vanaf het moment dat mijn pen het papier raakt, hoef ik nauwelijks na te denken over wat de volgende zin moet worden, omdat de informatie als een soort waterval blijft komen. Ik schrijf op wat Terug naar IK voor mij betekent, waar Leef. Geef. Geniet. voor staat, hoe ik wil leven, hoe ik wil werken, wat ik wil creëren en wat ik voor andere mensen wil betekenen. Zodra ik iets heb opgeschreven, dient het volgende zich alweer aan en zo blijf ik bijna twee uur lang schrijven.

Dat is voor mij de reden dat ik dit moment altijd anders heb ervaren dan wanneer ik gewoon een goed idee krijg. Ik zat daar niet bewust een toekomstplan te construeren. Het kwam, ik voelde wat het met me deed en ik schreef mee met wat zich aandiende.

Ik wist waar ik naartoe wilde zonder de route te kennen

Toen ik uiteindelijk naar alles keek wat ik had opgeschreven, wist ik nog steeds niet hoe ik dat allemaal moest realiseren. Wat ik wel had, was richting.

Dat verschil is voor mij belangrijk geworden, omdat we bij niet weten wat je wilt in het leven vaak proberen direct antwoord te geven op vragen als: welke baan moet ik kiezen, wat voor bedrijf wil ik beginnen of welke richting moet ik op?

Mijn ervaring was dat het grotere beeld eerst helderder werd. Ik zag steeds beter hoe ik wilde leven en wie ik daarin wilde zijn, waardoor ik daarna ook beter kon herkennen welke keuzes daarbij pasten.

Dat grotere beeld ben ik later een Painted Vision gaan noemen. Daarin kijk je verder dan alleen naar doelen die je wilt behalen en maak je zichtbaar hoe je wilt leven, wie je wilt zijn, wat je wilt ervaren en wat je wilt betekenen.

Die Painted Vision is later ook een belangrijk vertrekpunt geworden in De Onzichtbare Epidemie, het boek waarin ik veel verder inga op wat er gebeurt wanneer het leven dat je leidt steeds verder verwijderd raakt van wie je werkelijk bent en het leven dat bij je past.

Live From The End In Mind

De manier waarop ik in die periode met mijn toekomst bezig was, kwam ook niet zomaar uit de lucht vallen. Vanaf mijn twintiger jaren werkte ik al met principes die ik onder andere bij Joseph Murphy had geleerd. Gedurende de periode waarin ik naar mijn richting zocht, bracht ik mezelf voor het slapen steeds opnieuw terug naar de vraag waar ik werkelijk naartoe wilde.

Ik stelde me voor hoe het zou zijn wanneer ik het antwoord al wist en probeerde vooral het gevoel te ervaren dat daarbij hoorde. Ik ging ermee slapen, werd ermee wakker en bleef overdag alert op ideeën, ingevingen, kansen, verlangens en synchroniciteiten die zich aandienden.

Jaren later heb ik dit proces in mijn theatershow uitgelegd als Live From The End In Mind, vanuit de beweging van idealiseren, visualiseren en uiteindelijk materialiseren.

Vanuit mijn eigen overtuiging ervaar ik sommige van die momenten als een vorm van afstemming en communicatie met het universum. Dat is hoe ik het zelf beleef en het verklaart waarom voelen voor mij zo'n belangrijke plaats inneemt. Wanneer ik iets helder voor me zie, het werkelijk voel en ervaar dat ik in die richting word getrokken, weet ik ook dat ik daar iets mee moet doen.

Die ochtend rond vijf uur gebeurde precies dat. Het beeld kwam binnen, ik voelde wat het voor mij betekende en kwam in beweging.

Richting wordt duidelijker terwijl je beweegt

Vanaf 2014 begon ik steeds meer vanuit dat beeld keuzes te maken. Sociale veiligheid en agressie bleven onderdeel van mijn professionele basis, terwijl ik me tegelijkertijd verder ontwikkelde richting persoonlijke ontwikkeling, zelfleiderschap en High Performance. Ik organiseerde mijn Leef. Geef. Geniet.-evenementen en ging steeds bewuster vormgeven aan het leven en werk dat ik voor me had gezien.

Achteraf zag ik dat ik eigenlijk al jaren richting High Performance bewoog, lang voordat ik alles wat ik deed zo kon noemen. High Performance was er dus al, alleen werd voor mij steeds duidelijker wat het betekende en hoe de verschillende onderdelen met elkaar samenhingen.

Daaruit ontstond uiteindelijk de betekenis die nu centraal staat in mijn werk:

High Performance = leven vanuit alignment.

Toen kwam er een volgende vraag

Toen mijn richting eenmaal helderder was, realiseerde ik me ook dat ik het leven dat ik voor me zag daadwerkelijk moest kunnen creëren en dragen. Daardoor ontstond vrijwel vanzelf een volgende vraag:

Wie moet ik zijn om het leven dat ik voor me zie ook werkelijk te kunnen leven?

Daar zit voor mij een belangrijk onderdeel van persoonlijke ontwikkeling. De persoon die je vandaag bent heeft je gebracht waar je nu staat, terwijl een volgend niveau in je leven ook iets van jou kan vragen wat je nog te ontwikkelen hebt.

Ik ben dat later gaan zien als de beweging van Persoon A naar Persoon B. Tussen die twee zit een proces dat onder andere raakt aan je gedrag, vaardigheden, overtuigingen en omgeving. Dat proces verdient een artikel op zichzelf. Voor nu is vooral belangrijk dat een Painted Vision je richting geeft en tegelijkertijd zichtbaar kan maken waarin jij zelf mee mag groeien.

Wat kun je doen als je niet weet wat je wilt?

Misschien zit je tijdens het lezen zelf met de vraag: wat wil ik echt? Dan kan het helpen om de beslissing die je probeert te nemen even los te laten en eerst groter te kijken naar het leven dat je probeert te creëren.

Hoe wil je leven en werken, waar wil je je tijd en energie aan geven en wat wil je voor andere mensen betekenen? Wanneer dat beeld langzaam helderder wordt, kun je vervolgens naar jezelf in dat leven kijken en jezelf afvragen wie jij daar bent.

De volledige route hoeft daarvoor nog niet zichtbaar te zijn. Er hoeft alleen voldoende helder te worden om te kunnen herkennen welke richting bij je past en welke volgende keuze daarbij hoort.

Misschien merk je dat de vraag daardoor persoonlijker wordt en je wilt onderzoeken hoe jouw eigen Painted Vision eruit zou kunnen zien. Een deel van het gedachtegoed waar ik in mijn boeken en werk mee werk, heb ik ook verwerkt in Coach Gilbert AI, zodat je vanuit je eigen situatie vragen kunt stellen en kunt onderzoeken wat er zichtbaar wordt wanneer je er anders naar kijkt.

Probeer Coach Gilbert AI →

Voor mij begon High Performance uiteindelijk precies daar: steeds helderder krijgen waar ik werkelijk naartoe wilde en vervolgens mijn leven, mijn keuzes en mezelf steeds verder afstemmen op die richting.

Wanneer je eenmaal begint te zien waar je naartoe wilt, ontstaat meestal vanzelf de volgende vraag: wat moet er in mijn huidige manier van leven veranderen om daar ook werkelijk naartoe te bewegen?

Daar gaan we in het volgende artikel mee verder:

Waar moet je beginnen als je weet dat er iets moet veranderen?